Rezonans magnetyczny serca

Badania serca z wykorzystaniem MR należą do najdokładniejszych metod obrazowych (złoty standard) w kardiologii. Wszystkie elementy układu sercowo-naczyniowego mogą być obrazowane w badaniu MR: żyły, przedsionki, zastawki przedsionkowo-komorowe, komory serca, tętnice co czyni badanie MR użytecznym w ocenie skomplikowanych i złożonych chorób serca.

Rezonans magnetyczny serca wymaga wolnej, miarowej czynności serca, ponieważ im szybciej bije serce i im więcej ruchów klatki piersiowej tym więcej zakłóceń obrazu.Jest techniką wymagającą więcej czasu (badanie trwa od 30 minut do 90 minut) i służy w kardiologii głównie do diagnostyki patologii obecnych w mięśniu sercowym takich jak: stany zapalne, kardiomiopatie, ocena obszarów niedokrwienia przed ewentualnym zabiegiem, rozpoznanie aktywnego zapalenia mięśnia serca, określenie lokalizacji blizn po procesach zapalnych (takich jak sarkoidoza, wirusowe lub bakteryjne zapalenie mięśnia sercowego) i niedokrwiennych po przebytych zawałach. Częstym wskazaniem do wykonania badania są zaburzenia rytmu serca.  MR serca może być również użyty do wykonania badania obciążeniowego i oceny ukrwienia mięśnia serca w spoczynku i po obciążeniu przy określaniu czy zwężenie naczynia wieńcowego stwierdzone w koronarografii lub tomografii komputerowej jest istotne lub nie.

Dokładna ocena serca i naczyń (tętnice, żyły) wymaga zastosowania paramagnetycznego kontrastu naczyniowego (gadolin), który przepływa przez żyły, serce i tętnice (MRI angio).  Rezonans magnetyczny serca i naczyń składa się więc zwykle z badania przed i po podaniu kontrastu. Kontrast ten wywołuje znacznie mniej działań ubocznych niż kontrast jodowy wykorzystywany w badaniach TK i angiografii klasycznej tt. wieńcowych. 

Zaletą badania MR to możliwość trójwymiarowego obrazowania anatomii serca i dużych naczyń bez ekspozycji pacjenta na promieniowanie jonizujące.

Badania rezonansu magnetycznego serca możliwe są dzięki wyposażeniu aparatu w najnowocześniejszą opcję kardiologiczną pozwalającą na przeprowadzanie wymienionej poniżej diagnostyki:

  • w chorobie wieńcowej
  • w dysfunkcji, niewydolności mięśnia serca
  • we wrodzonych wadach serca
  • w wadach zastawkowych
  • w guzach serca
  • w kardiomiopatii przerostowej

i innych:

  • ocena tętniaka aorty
  • ocena tetnic płucnych, nadciśnienia płucnego
  • ocena żył płucnych i ich relacji w stosunku do lewego przedsionka

 

 

W chorobie wieńcowej:

  • ocena funkcji mięśnia serca, grubości mięśnia serca i skurczowego przyrostu grubości,
  • ocena żywotności mięśnia serca przed rewaskularyzacją (angioplastyką lub wszczepieniem pomostów aortalno-wieńcowych),
  • ocena uszkodzenia mięśnia serca po przebytym zawale,
  • ocena uszkodzenia mikrokrążenia po przebytym zawale do oszacowania ryzyka powikłań,
  • ocena wydolności rezerwy wieńcowej przez porównanie perfuzji spoczynkowej i po obciążeniu adenozyną.

 

W dysfunkcji, niewydolności mięśnia serca:

  • różnicowanie etiologii (niedokrwiennej, zapalnej, w przebiegu choroby naciekowej, spichrzeniowej) przez ocenę lokalizacji i charakteru zwłóknienia/martwicy w mięśniu serca.

 

We wrodzonych wadach serca:

  • do oceny skuteczności leczenia u pacjentów po operacjach złożonych wad serca,
  • u dzieci ze skomplikowanymi, złożonymi wadami do oceny stosunków anatomicznych przed operacją,
  • do oceny stopnia nasilenia wad przeciekowych (ocena Qp/Qs) oraz lokalizacji przecieku.

 

W wadach zastawkowych:

  • do oceny stopnia nasilenia wady przez pomiar planimetryczny oraz oznaczenia wielkości gradientu przy stenozie i fali zwrotnej przy niedomykalności zastawki aortalnej, mitralnej, trójdzielnej lub płucnej.

 

W guzach serca:

  • jako badanie uzupełniające echokardiografię w ocenie charakteru tkanki guza, naciekania struktur otaczających guz i zaburzenia funkcji serca.

 

W kardiomiopatii przerostowej:

  • do precyzyjnej oceny regionalnego przerostu oraz regionalnego zwłóknienia/martwicy mięśnia serca.

 

I innych:

  • ocena tętniaka aorty
  • ocena tetnic płucnych, nadciśnienia płucnego
  • ocena żył płucnych i ich relacji w stosunku do lewego przedsionka

Artykuły powiązane

23.05 2019

Kiedyś, jeśli ktoś miał grypę, obowiązkowo kładł się na kilka dni do łóżka. Ale w ciągu ostatnich 20-30 lat wielu z nas uznało, że nie może sobie pozwolić na chorowanie. Chodziliśmy z grypą do pracy i nie chcieliśmy słuchać, że w ten sposób sporo ryzykujemy. Na szczęście te czasy już mijają i łóżko – jako ważne, a może najważniejsze lekarstwo na grypę – wraca do łask. Dlaczego w przypadku grypy łóżko jest niezastąpione?

Więcej
21.05 2019

Szpital CM Medyceusz powiększył się o oddział otorynolaryngologiczny. Pacjenci trafią pod opiekę doskonałych lekarzy, którzy wiedzę i doświadczenie zdobywali w renomowanych Harvard Medical School w Bostonie czy Fisch International Microsurgery Foundation w Zurychu. Umieszczani są w świetnie wyposażonych, komfortowych salach.

Więcej
17.05 2019

Udar, zawał, miażdżyca, niewydolność serca i nerek, cukrzyca, trwałe uszkodzenie siatkówki oka - to wszystko efekty nadciśnienia tętniczego, które stało się prawdziwą plagą, przestało być chorobą osób starszych, bo cierpią na nie już dwudziestolatkowie - przestrzegają lekarze z CM Medyceusz. Szacuje się, że w Polsce nadciśnienie ma blisko 10 milionów ludzi. Prawie połowa je ignoruje.

Więcej

Współpracujemy

 

Narodowy Fundusz Zdrowia logo  

 

Proteo logo

W celu zapewnienia maksymalnej wygody użytkowników przy korzystaniu z witryny ta strona stosuje pliki cookies. Szczegóły w naszej Polityce prywatności.
Kliknij "Zgadzam się", aby ta informacja nie wyświetlała się więcej.